Održivo gazdovanje šumama

Šuma je obnovljiv prirodni resurs, koja ima različite mogućnosti korišćenja, uslovljene uslovima staništa i fazom razvoja.

U poslednja tri veka šumama se gazdovalo po principu trajnosti prinosa (održavanje balansa između prinosa i prirasta šuma). Princip trajnosti prinosa je prvi definisani stav prema korišćenju prirodnih resursa uopšte i prvi značajan doprinos zaštiti i unapređenju životne sredine. Iz principa trajnosti prinosa izveden je savremeni princip održivog gazdovanja šumama koji podrazumeva upravljanje i korišćenje šuma i šumskog zemljišta na takav način i u takvom stepenu, da se očuva biodiverzitet, a produktivnost, obnavljanje, vitalnost i potencijal šuma da budu na nivou kojim bi se zadovoljile odgovarajuće ekološke, ekonomske i socijalne potrebe i današnjih i budućih generacija, kako na lokalnom tako i na nacionalnom nivou, a da se pritom ne ugroze i oštete neki drugi ekosistemi.

Gazdovanje šumama u šumskim područjima Republike Srbije se vrši na principima trajno održivog gazdovanja, gde se obezbeđuje trajnost prinosa, trajnost proizvodnje, trajnost prihoda i u konačnom trajnost kao ravnoteža korišćenja i proizvodnje uz očuvanje i unapređenje trajnosti biodiverziteta.

Ovakav način gazdovanja zahteva: dugoročno planiranje, racionalno korišćenje, rad na nezi, zaštiti i obnavljanju postojećih šuma, osnivanje novih šuma i dr., i za njegovo sprovođenje neophodni su: visoko stručan rad, očuvanje biodiverziteta, održavanje plodnosti šumskog zemljišta, povećanje produktivnosti i očuvanje vitalnosti šuma, prirodi blisko gazdovanje i socijalno odgovorno postupanje.